De politiek en het politieke

De Franse filosoof Claude Lefort (1924 – 2010) maakte een onderscheid tussen le politique (de politiek) en la politique (het politieke). Albert Jan Kruiter van het Instituut voor Publieke Waarden legt in Vrij Nederland uit wat het verschil is.

De politiek gaat over wat wij partijpolitiek zouden noemen. Het spel. De poppetjes. Wie wint de verkiezingen. Het politieke gaat over de grote maatschappelijke vraagstukken. Maar juist die partijpolitieke kwesties trekken veel media-aandacht. Daarom groeien politieke problemen en maatschappelijke problemen steeds verder uit elkaar.

De Spaanse socioloog Manuel Castells voegde het begrip mediapolitics toe. Politici en journalisten worden steeds afhankelijker van elkaar. Journalisten hebben kijkcijfers nodig en politici kiezers. Dus wordt de tv-studio een belangrijkere plek voor de politiek dan het parlement.

Nederlandse situatie
CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt reageert daarop: ‘Politieke partijen waren vroeger ideeënmachines en machtsmachines. Door het verlies van hun wortels in de samenleving zijn het nu vooral machtsmachines. De ideeënarmoede is een van de meest nijpende dingen. De politiek wordt ook niet meer inhoudelijk bevraagd door de media en heeft zelf ook niet door dat ze een probleem heeft.’

Door covid-19 zitten we momenteel in de grootste crisis sinds de tweede wereldoorlog, constateert hij. Omtzigt deelt deze op in een medische crisis, maar ook een sociale crisis, een economische crisis en een onderwijscrisis. Daarnaast zijn er twee grote problemen waar volgens hem iedereen het over eens is: de volkshuisvesting en de relatie tussen overheid en burger. En dan zijn er nog kwesties waar we over debatteren, zoals klimaat en migratie.

In een normale democratie zouden politici gedwongen worden om met plannen te komen, en zouden ze door journalisten bevraagd worden op hun beloften uit het verleden en waarom het is misgegaan. Maar de belangrijkste problemen worden niet uitgebreid besproken.

Dat komt volgens Omtzigt door de politiek-bestuurlijke crisis in Nederland. Waarbij journalisten niets leuker vinden dan ophef.

Albert Jan Kruiter interviewt CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt: ‘De overheid streeft ernaar zo min mogelijk verantwoordelijk te zijn’, in: Vrij Nederland 29 april 2021

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Recente berichten

Alles

Verwende mensen

29 september 2021

Toeslagen voor rijksambtenaren

19 mei 2021

Fora voor Democratie

18 mei 2021

Zak stront

17 mei 2021

4 mei wordt langzaam uitgehold

4 mei 2021

Na de bevrijding

4 mei 2021

De politiek en het politieke

3 mei 2021

Ophef loont

12 april 2021

Avondklokrellen en 40 jaar geleden

26 januari 2021

De stationspiano

25 januari 2021

Bij de aanslag in Wenen

3 november 2020

Allah is boos

30 oktober 2020

Lezen als tijd voor concentratie

10 september 2020

De kiezer is zijn ankers kwijt

8 juli 2020

En toen en toen

1 januari 2020

Hollandse identiteit

14 maart 2019

Klimaatontkenners zeggen dat het niet waar is

10 januari 2019

Loos alarm

4 september 2018

Brussel is geen Washington

11 juli 2018

Einde van Pax Americana

10 juni 2017

Amerika en Europa

29 mei 2017

Liegende politici

28 januari 2017

America First

21 januari 2017

Dun laagje beschaving

27 juli 2016

Meningenoverschot

21 april 2016

Bijdragen aan deze website?

Deze website wordt zonder enige financiële ondersteuning onderhouden. Als je de opzet waardeert en je wilt dat laten blijken met een kleine bijdrage, heel graag!

Archieven

Fijn dat u wilt doneren

In onafhankelijke onderzoeksjournalistiek gaat veel tijd en werk zitten en uw bijdrage wordt zeer gewaardeerd!

Bedrag