Over de auteur

Klaas Salverda is opgeleid als politicoloog en communicatiewetenschapper. Begonnen bij het vak- en verenigingsblad De Journalist. Later dagbladjournalist geworden en in die hoedanigheid  jarenlang parlementair verslaggever voor onder meer het Noordhollands Dagblad.

Vanaf 1998 vestigde hij zich als ZZP’er avant la lettre. Journalist en tekstschrijver Salverda is gespecialiseerd in producties op het vlak van openbaar bestuur, met name tussen Rijk en decentrale overheden. Hij schreef voor talloze vakbladen en organisatiegelieerde uitgaven (tegenwoordig digitale producties) in de non-profit sector en was bijna 20 jaar het gezicht van VNG Magazine in de Tweede Kamer. In 2018 mocht hij uit handen van de voorzitter van de Tweede Kamer, Khadija Arib, het Zilveren Koetsje in ontvangst mogen nemen. Een onderscheiding die wordt uitgereikt aan mensen die langer dan 25 jaar werkzaam zijn geweest op het Binnenhof.

Het lukt de Hagenaar én Fries nog steeds niet om bestuurlijk en politiek Den Haag los te laten:

‘Welke gebreken er ook zijn, dáár klopt het hart van de parlementaire democratie. En van de staatsvormen waaruit we kunnen kiezen is deze nog de minst slechte.’

Testament van de pers
Politieke partijen, kerken, bonden en kranten worden steeds minder als richtingaanwijzers gezien. Daardoor lopen de oplages van papieren kranten heel hard terug. Een bijzondere ontwikkeling, vindt Salverda. ‘Want intussen zitten we wel vol vragen. Hoe komt het met mijn werk? En met de hypotheek van m’n kinderen als ze geen vaste baan hebben? Met die vluchtelingenstromen? En al die aanslagen, veraf en dichtbij?’

In 2016 voltooide Salverda zijn veelbesproken krantenbijbel Testament van de pers. Opgetekend aan de hand van 1.000 fragmenten uit kranten en het werk van 600 collega-journalisten over de afgelopen 40 jaar in 600 pagina’s. De auteur maakte het allemaal van dichtbij mee. Al wist hij van tevoren niet tot welke uitkomst deze nieuwsgierige zoektocht door het recente verleden zou leiden:

‘Alles kan stuk. Veel sterker dan ik me van tevoren realiseerde is het boek één schreeuw om beschaving geworden.’

Salverda: ‘Wat zijn we in extase danwel onze naïviteit achter veel later compleet achterhaalde figuren en denkbeelden aangelopen. Wat zaten we er vaak naast! Wat is de wereld al vaak in verwarring, in ongelooflijk diepe crisis of op het randje van oorlog geweest. En wat zijn we er – vanuit ons land gezien – nog veel vaker toch goed van weggekomen. We zien dat de geschiedenis een heel sterk zelfherstellend vermogen heeft en een onvoorstelbare kracht om crises te boven te komen.’ Geboden en iets van een gemeenschappelijk ethos kunnen helpen, aldus de auteur.

En dan dit nog
Uit welke bronnen dan ook, Salverda zou net zolang willen doorzoeken totdat er één zin overblijft. En daaruit dan één woord. Het enige dat ertoe doet. Zo houdt hij zelf nogal van het woord dignity:

Waardigheid. Zit ook iets van zelfrespect in. En van manieren over en weer.’

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Bijdragen aan deze website?

Deze website wordt zonder enige financiële ondersteuning onderhouden. Als je de opzet waardeert en je wilt dat laten blijken met een kleine bijdrage, heel graag!

Archief

Fijn dat u wilt doneren

In onafhankelijke onderzoeksjournalistiek gaat veel tijd en werk zitten en uw bijdrage wordt zeer gewaardeerd!

Bedrag